Peanut's Playground

Better

Woollygrass — Tue, 24 Jan 2012 16:16:27 +0000

I feel better!

Hierbij laat ik het voor nu even. Binnenkort volgt een nadere toelichting.

Het middelpunt van de aandacht

Woollygrass — Sat, 21 Jan 2012 12:14:15 +0000

Ik ben het vandaag.

En het bevalt me.

From good to crap

Woollygrass — Fri, 20 Jan 2012 18:28:55 +0000

Ik ben ‘er’ overduidelijk nog lang niet.

Vandaag

Woollygrass — Fri, 20 Jan 2012 16:45:22 +0000

Ik had al een post gepland staan voor vanavond maar heb deze zojuist de status ‘concept’ mee gegeven. In plaats van die post komt het onderhavige stukje tekst.

En waarom heb ik het eerdere artikel dan gepauzeerd?

Omdat ik die gisteravond schreef. En ik me toen slecht voelde.

Vandaag is echter een goede dag gebleken. Met nog betere vooruitzichten.

Dus, bij dezen, een vrolijke(re) noot en bijpassende muziek!

Tegengestelde beweging

Woollygrass — Fri, 20 Jan 2012 11:00:29 +0000

Afstand leidt tot rust. Afstand leidt ook tot verwijdering. In mijn geval tot een steeds grotere verwijdering.

Waarom?

Omdat ik ‘gevoed’ word door de drang om afstand te bewaren. Altijd. Het wordt lastig op het moment dat ik mensen helemaal niet op afstand wíl houden.

En als die mensen hun uiterste best doen om me bij ze te houden, wordt het helemaal lastig voor me.

Trekken – duwen – trekken – duwen

Ik snap het wel, dat ze trekken. Maar ik móet duwen. Niet wil. Móet!

Om maar te kunnen toegeven aan mijn aandrang ben ik op die momenten tot alles in staat. Onderschat dat niet. Tot letterlijk alles. En daar schaam ik me dan weer heel erg voor. Voor mijn woorden en acties.

Voor de gevolgen…

Huilen

Woollygrass — Thu, 19 Jan 2012 19:03:27 +0000

Maakt niet uit waarom. Ik moet het.

Deelgenoot

Woollygrass — Thu, 19 Jan 2012 18:39:36 +0000

Ik zou bepaalde mensen deelgenoot moeten maken van wat er in mij omgaat. De processen. De eenzaamheid. Wat ik tegenkom tijdens therapie.

Dat is advies van iemand van wie ik het aanneem. Omdat ze meent wat ze zegt. Maar ook omdat ze weet waar ze het over heeft.

Mijn probleem is echter dat ik alles behálve andere mensen deelgenoot wil maken van mijn problemen. Dat klinkt een beetje vreemd voor iemand die dit dan wel op een blog plaatst. Maar dit, bloggen, is anoniem. Niet in de zin dat de lezer niet mag weten wie ik ben, dat boeit mij niet. Maar in de zin dat ík niet weet tegen wie ik het heb, wie dit leest.

Het delen van mijn binnenste met de mensen in mijn directe omgeving gaat mij niet eenvoudig af. Sterker nog, het gaat me gewoon heel slecht af. En dat terwijl ik eigenlijk een open persoon ben. Maar zoals altijd bij mij; tot een bepaalde hoogte. En om te beseffen wat er op dit moment in mij omgaat zal ik toch meer openheid moeten geven dan voorheen.

Maar hoe pak je zoiets aan?

Zelftest depressiviteit

Woollygrass — Wed, 18 Jan 2012 18:05:38 +0000

Laten we hem eens invullen, de zelftest.

1. Ik kan lachen en de leuke kant van de dingen inzien. c. zeker nu niet zoveel als anders
2. Ik kijk met plezier naar dingen uit. d. nauwelijks
3. Ik maak mijzelf onnodig verwijten als er iets fout gaat. a. ja, heel vaak
4. Ik ben bang of bezorgd zonder dat er een aanleiding is. c. ja, soms
5. Ik reageer schrikachtig of paniekerig zonder echte reden. c. nee, niet vaak
6. De dingen groeien me boven het hoofd. b. ja, soms ben ik minder goed tegen de dingen opgewassen dan anders
7. Ik voel me zo ongelukkig dat ik er bijna niet van kan slapen. a. ja, meestal
8. Ik voel me somber en beroerd. a. ja, bijna steeds
9. Ik ben zo ongelukkig dat ik heb zitten huilen. b. ja, tamelijk vaak
10. Ik denk er aan om mezelf iets aan te doen. b. soms

*click*

Uw uitslag is: 23. Dit betekent dat u mogelijk een depressie heeft. Wij adviseren u naar uw huisarts te gaan. Uw huisarts kan beoordelen wat er precies aan de hand is en u ondersteuning en/of behandeling geven of eventueel doorverwijzen.

Verrassend zeg.

Kwalijk

Woollygrass — Tue, 17 Jan 2012 22:34:00 +0000

Eigenlijk neem ik het ze gewoon kwalijk.

Ik neem het ze kwalijk dat ik nooit geleerd heb om lief te hebben. Dat ik niet van nature weet hoe dat ‘werkt’, liefhebben.

De keuzes van anderen hebben mijn leven heel erg beïnvloed waardoor ik uiteindelijk geen eerlijke kans heb gehad.

Dat ik er tot nu toe nog enigszins iets van heb gemaakt is mijn verdienste. MIJN verdienste.

Ik neem het ze in retrospect kwalijk. En ik ben er boos om. En verdrietig. Vooral dat laatste.

Vlak

Woollygrass — Tue, 17 Jan 2012 18:46:41 +0000

Wanneer je gedachten zich in het donker bevinden word je gedwongen om over begrippen als ‘geluk’ na te denken.

Ik ben er achter gekomen dat ik ‘geluk’ niet registreer.

Voor mij is de curve van het leven een een horizontale lijn met dipjes naar beneden en een periodiek terugkerende DIP. Ik omschrijf mijzelf als ‘vlak’.

Toen ik een (klein) aantal mensen vertelde wat ik over mezelf had geconcludeerd waren de reacties overwegend verbaasd. Wat me echter ook opviel was dat er maar één iemand was die een ander beeld had van mij. Eentje. Meer niet. 1 persoon die mij allesbehalve vlak vond.

Wat ik had verwacht is dat de hoeveelheid non-bevestiging júist aan mij zou bevestigen dat ik het bij het goede end heb. Dat ik daadwerkelijk vlak ben.

Inmiddels ben ik een week of wat verder en twijfel ik. Ik twijfel of dat ik echt vlak ben of dat ook dit weer een symptoom is van de ~~wens~~ drang om mensen buiten te sluiten. Door ze ook niet te tonen wat ik voel of ervaar.

Ik twijfel nog even door.